چفیه

نوبت شما به نقل از وبلاگ ” چفیه ” نوشت:

معلول، آن نیست که پا ندارد، «معلول» کسی ست که توی مباحث شرعی – همچون بیت المال – می لنگد. ما جنگ کردیم که صدامیان را سر جایشان بنشانیم.

ما جنگ کردیم که صدامیان را سر جایشان بنشانیم. جنگ که تمام شد

خزیدیم به کنج عزلت و سر جای خود نشستیم و اسیر روزمرّگی و روز مرگی شدیم. عکس

شهدا را قاب کردیم بر دیوارهای اتاق هایمان، اما از خود شهدا دور شدیم. ما از جبهه فاصله

گرفتیم و جبهه از ما. از جبهه تنها یک چفیه یادگار ماند آن هم روی دوش آقا. چفیه ای که

یادگار سادگی و صفا و سجاده خاکی آن مسافران افلاکی بود. چفیه لباس شهرت رزمنده ها

در جبهه نبود، تن پوش اخلاص بود. چفیه یک خلعت بهشتی ست. برای برخی اما چفیه

همچون وبال گردن است. بعضی می خواهند وقتی از پل پاستور گذشتند هر چه زودتر از بند

چفیه رها شوند. چفیه ی دور گردن برخی، بیشتر به شال گردنی می ماند، تا نشان جهاد.

چقدر چفیه به بعضی ها نمی آید. ما تنها از چفیه آقاست که بوی جبهه را استشمام می

کنیم. چفیه های دوش دیگران، جای جبهه بوی فتنه دارد، بوی فریب، بوی هر چیزی دارد جز

خاک جنوب. خاک جنوب بسیار خاک مرغوبی ست. خاک جنوب جای کشت دانه های اخلاص و

معرفت و سربرآوردن  غنچه های ایثار و شهادت است. جبهه جای تسامح و تساهل نیست،

در جبهه فرصتی برای خواب غفلت به آدم دست نمی دهد. توی جبهه فرماندهان از همه بیدار

تر و هشیارتر بودند. اصلا یکی از لوازم فرماندهی، بیداری و به هوش بودن و عدم غفلت است.

درباره

کلیک کنید

بیت کوین در آینده و ارزهای دیجیتال و رمزنگاری شده

محققان دانشگاهی در دانشگاه تگزاس حداقل نیمی از افزایش بیت کوین را به قیمت پائین ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *